Legendarische Belgische songfestivalflops

Legendarische Belgische songfestivalflops

Loïc Nottet heeft met zijn aanstekelijke nummertje ‘Rhythm Inside’ een oververdiende finaleplaats beet op het Eurovisiesongfestival. Afwachten of hij zaterdag potten kan breken, want de concurrentie is dit jaar niet van de poes. Een mal figuur slaat België alvast niet met de enthousiaste jongeman als inzending, en dat is in het verleden wel eens anders geweest. Om maar meteen een kat een kat te noemen: met uitzondering van Urban Trad, Mélanie Cohl, Tom Dice en de overwinning van Sandra Kim (betwist door Zwitserland omdat ze loog over haar leeftijd) was het bijna elk jaar doffe ellende. Een pijnlijk overzicht.

Lize Marke - Als het weer lente is

Lize Marke - Als het weer lente is

In 1965 was er maar één kandidaat voor een Belgische Eurosongdeelname in Italië: Lize Marke. Ze zong alle nummers in de preselectie, en de jury koos voor ‘Als het weer Lente is’. Europa kreeg geen lentegevoel van Lize en ze eindigde op de laatste plaats met ‘zero points’.

Nicole & Hugo - Baby baby

Nicole & Hugo - Baby baby

Vijf jaar later mochten Nicole & Hugo België vertegenwoordigen met 'Goeiemorgen, morgen', maar ze kregen geelzucht. Jacques Raymond en Lily Castel vervingen hen, maar in 1973 kregen ze hun revanche en mochten ze naar Luxemburg. Die was niet echt geslaagd te noemen: ze eindigden als laatste met ‘Baby Baby’, al is zowat iedereen het er vandaag over eens dat ze die plek niet verdienden. Als er een prijs moest worden uitgereikt voor de sympathiekste deelnemers, hadden ze die zeker gekregen, en de Las Vegas-pakjes die ze aantrokken is nog niemand vergeten.

Micha Marah - Hey Na Na

Micha Marah - Hey Na Na

Een jaar voor de eighties zouden aanbreken werd een zekere Aldegonda Leppens uit Oosthoven bij Oud-Turnhout aangeduid als Belgische Eurovisiesongvertegenwoordigster. Micha Marah - zo kent u haar wellicht beter - zong tijdens de preselectie drie liedjes, waaruit het bijzonder diepzinnige ‘Hey na na’ werd gekozen. Mevrouw Leppens had zelf een hekel aan dat nummer en dreigde ermee haar eigen deelname te boycotten, waarop Nancy Dee ei zo na de Belgische eer moest verdedigen. Micha Marah trok toch naar Jeruzalem, maar ze had even goed thuis kunnen blijven: een achttiende en laatste plaats werd haar deel, samen met Oostenrijk. Goed voor vijf punten.

Pas De Deux - Rendez-vous

Pas De Deux - Rendez-vous

‘In 1983 was Europa nog niet klaar voor Pas de Deux’, klinkt het tegenwoordig vaak. ‘Rendez-vous’ was het eerste nummer dat op Studio Brussel werd gedraaid, maar Luc Appermont kreeg oorverdovend boegeroep te horen toen hij aankondigde dat de experimentele electro-newwavegroep België zou vertegenwoordigen. De vrees van het publiek was terecht: het nummertje waarvan de volledige tekst luidde Rendez-vous, maar de maat is vol en m'n kop is toe eindigde in München achttiende met dertien punten.

Linda Lepomme - Laat me nu gaan

Linda Lepomme - Laat me nu gaan

Twee jaar later mocht Linda Lepomme haar ding doen met ‘Laat me nu gaan’. Het publiek wenste al na enkele zinnen dat ze de titel letterlijk had genomen en het podium meteen had verlaten, want het nummer klonk nogal zwaarwichtig en saai. Een laatste plaats dus, en zeven punten.

Barbara - Iemand als jij

Barbara - Iemand als jij

Over het optreden van Barbara Dex in 1993 spreken ze in Ierland nog. Haar prestatie inspireerde de website eurovisionhouse.nl om de Barbara Dex-Award in het leven te roepen voor de slechtst geklede artiest. Heel Europa had het inderdaad over Barbara’s zelf ontworpen niemendalletje, maar helaas niet in positieve zin. Ook het liedje werd genadeloos afgeserveerd en België eindigde weer eens allerlaatste. Ze kreeg drie punten. Nadien gooide Dex het over een andere boeg en ging ze in het Engels zingen.

Nathalie Sorce - Envie de vivre

Nathalie Sorce - Envie de vivre

Na een plek in de middenmoot voor Vanessa Chinitor stuurde men een jaar later - in 2000 - Nathalie Sorce de Zweedse wei in. Ze zou de concurrentie met het nummer ‘Envie de vivre’ wel eens het nakijken geven. De Belgische Eurosongfans stonden snel terug met beide voeten op de grond, want ze zong vals, eindigde laatste met twee punten en kreeg een oververdiende Barbara Dex-Award voor haar bedenkelijke outfit.

Xandee - One Life

Xandee - One Life

In 2003 deed Urban Trad het schitterend: hun nummer in een zelfverzonnen taal behaalde een tweede stek, na Turkije. Dat leverde de Belgen een rechtstreekse finaleplaats op tijdens het festival van 2004. De inzending werd gewoontegetrouw tot de favorieten gerekend, maar zangeres Xandee - bekend van het bandje Touch of Joy met Sergio - strandde met ‘One Life’ op een tweeëntwintigste plaats met zeven schamele punten, die ze kreeg van Nederland, Andorra en Cyprus.

The KMG's - Love Power

The KMG's - Love Power

‘Love Power’ van de Krazy Mess Groovers werd de Belgische Eurosonginzending in 2007. Een kleurrijke bende waarmee België de lat hoog zou leggen in Finland, dachten ze bij de RTBF. Het werd echter andermaal een beschamende vertoning: het gezelschap stond op het podium maar wat over en weer te springen en de zanger, die zichzelf nota bene ‘Sexy Fire’ noemde, klonk allesbehalve toonvast. Traditioneel krijgen de Belgen in het kader van vriendjespolitiek heel wat punten van Nederland - of het nummer nu slecht is of niet - maar zelfs de noorderburen konden dit gestuntel niet door de vingers zien. De Georgiërs bedachten België met het maximum van de punten, wellicht door een fout in het telsysteem. Dat waren meteen ook de enige punten die ze kregen. Resultaat: een zesentwintigste plaats op achtentwintig deelnemers en - misschien gelukkig maar - niet naar de finale.

Patrick Ouchène - Copycat

Patrick Ouchène - Copycat

In 2009 behaalde het liedje ‘Fairytale’ van Alexander Rybak de overwinning voor Noorwegen. Hij deed dat met een monsterscore. België stuurde Elvisimitator Patrick Ouchène naar Rusland. Dubbele controverse, want: 1) Elvisfans spraken schande van Ouchène en vooral het zinnetje ‘He’s too fat to rock ’n roll’ schoot hen in het verkeerde keelgat; 2) in Franstalig België ontstaat – net als in Frankrijk – vaak commotie bij een deel van het publiek als men een Engelstalig nummer stuurt, en dat was ook bij het liedje 'Copycat' het geval. Ouchène werd huiswaarts gestuurd met één punt na een weinig gesmaakte prestatie. Dubbel pijnlijk, want de Belgisch-Turkse zangeres Hadise deed het met een vierde plek voor Turkije heel wat beter.

Axel Hirsoux - Mother

Axel Hirsoux - Mother

In 2014 pakte de openbare omroep - tegen beter weten in volgens velen - weer uit met een grootste selectieshow om de gelukkige te kiezen die de eer van La Belgique zou mogen vertegenwoordigen. Menig Vlaamse huisvrouw begon te zwijmelen en massaal te televoten bij het horen van de sympathieke semi-operazanger Axel Hirsoux die over z’n moeder zong. Hij won de voorronde waaraan ook onder andere Sylvie De Bie, Eva Jacobs en Bandits deelnamen en mocht naar Kopenhagen. De pers pakte voor aanvang van het festival groots uit: bookmakers zouden Hirsoux de vijfde plaats voorspeld hebben. Het lesje in bescheidenheid volgde toen het effectief zover was: veertiende op zestien deelnemers en uiteraard weer geen finale.

Dit artikel maakt mij
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Lees ook