Onvergetelijke momenten op het Filmfestival van Cannes

Onvergetelijke momenten op het Filmfestival van Cannes © Isopix


Acteur Sacha Baron Cohen vond het 12 jaar geleden hoog tijd om tijdens het Filmfestival van Cannes een lans te breken voor de mankini, een modieuze, fluorescerende badoutfit voor mannen die hun entree op het strand niet willen missen. Uiteraard ging het om een promotiestunt voor de film Borat, die eerder al ophef veroorzaakte in Kazachstan, waar mensen vonden dat hun land nogal stereotiep werd neergezet. Op de Croisette werd er door een enkeling verschrikt gereageerd, maar vooral gelachen. Het filmfestival, dat nog tot 19 mei loopt, vormt wel vaker het toneel voor opmerkelijke taferelen. Wij hebben een aantal gedenkwaardige momenten op een rijtje gezet.


De terugkeer van Von Trier

De terugkeer van Von Trier © Photo News


De Deense regisseur Lars von Trier is weer welkom op het festival. Hij mag er zijn nieuwe film The House That Jack Built voorstellen. Zeven jaar geleden werd hij aan de deur gezet, nadat hij vertelde dat hij begrip had voor Hitler. ‘Hitler is geen sympathieke man, maar ik sympathiseer met hem. Pas op, ik ben niet voor de Tweede Wereldoorlog en ik ben pro-Joods, maar niet te veel, want Israël is onuitstaanbaar’, verklaarde hij toen. Naderhand liet Van Trier horen dat het wellicht aan zijn typisch Deense humor - of het gebrek daaraan - lag, en dat de pers de zaak enorm opblies. De festivalbonzen vonden het niet grappig en wezen hem de deur. Von Trier is niet onbesproken: zangeres Björk beschuldigt hem er al een tijd van dat hij haar lastigviel tijdens de opnames van zijn film Dancer In The Dark, waarin ze een rol had. De regisseur ontkent dat echter in alle toonaarden en Peter Aalbæk Jensen, de producent van de film, reageerde door te stellen dat je wel gek moet zijn om Björk te willen lastigvallen: ‘Voor zover ik mij herinner, waren wij de slachtoffers. Die vrouw was sterker dan Lars en ik en ons bedrijf bij elkaar’, zei hij.


Vet varken vs. bruin konijn

Vet varken vs. bruin konijn © Photo News

Dat het publiek boegeroep laat horen bij de aftiteling wanneer een film hen niet bevalt, is een traditie. In 2003 was Vincent Gallo (foto) het slachtoffer van die praktijk, want zijn romantisch drama The Brown Bunny kon op weinig appreciatie rekenen. Toen filmcriticus Roger Ebert het ook nog eens één van de slechtste films in de Canneshistorie noemde, was het hek van de dam: er begon een onsmakelijk rondje gekissebis tussen de twee kemphanen. Gallo noemde Ebert 'een vet varken', maar die had uiteraard een antwoord klaar: ‘Ooit zal ik mager zijn, maar Vincent Gallo is dan nog steeds de regisseur van The Brown Bunny’, repliceerde hij.

Strippende Simone

Strippende Simone © Photo News

In 1954 waagden Simone Silva en Robert Mitchum zich aan een fotoshoot op het Ile Sainte-Marguerite, een schilderachtig eilandje in de Middellandse Zee ten zuiden van Cannes. Groot was de ontluistering toen Silva zich plots ontdeed van haar bovenkleding en zich topless tegen haar collega aandrukte. In de commotie vielen er zelfs gewonden: de fotografen struikelden over elkaar heen en er vielen enkele breuken te noteren. De festivalorganisatie vond Simone maar een onbeschaamde trien en stuurde haar meteen huiswaarts.

Luchtig gekleed de fiets op

Luchtig gekleed de fiets op © Isopix


In 2009 deden Koen De Graeve en een paar andere acteurs uit De Helaasheid Der Dingen de wenkbrauwen fronsen toen ze een scène uit de film naspeelden op de Croisette in Cannes. De heren laveerden per fiets over de wereldberoemde strandboulevard, en dat compleet naakt. De film kreeg trouwens de Prix Art en Essai, een trofee van een organisatie die onafhankelijke bioscopen groepeert.


Dode duivengevecht

Dode duivengevecht

Twenty Four Hour Party People werd door critici bejubeld als zijnde één van de beste muziekfilms aller tijden. Het verhaal speelt zich af in het Manchester van de jaren tachtig en negentig, en draait om het muzieklabel Factory Records en de club The Haçienda.  Alle lof voor regisseur Michael Winterbottom dus, maar de promostunt die in Cannes werd opgevoerd om reclame te maken voor de film, kon op minder begrip rekenen. De castleden bekogelden elkaar met dode duiven op het privéstrand van een hotel, tot afschuw van omstaanders. Steve Coogan en een paar andere acteurs kregen het dringende verzoek het domein te verlaten. De smurrie, voornamelijk een mix van bloed, veren en ingewanden, werd inderhaast opgeruimd.

Kirk Douglas per vergissing juryvoorzitter

Kirk Douglas per vergissing juryvoorzitter © Isopix

In 1980 wilden ze in Cannes de Duitse regisseur Douglas Sirk als voorzitter van de jury. Er werd een telegram opgesteld, maar door een zetfoutje werd dat bezorgd bij Kirk Douglas. Die vond het een eer en nam de uitnodiging met beide handen aan, waarna de festivalorganisatoren te beschaamd waren om hun fout recht te zetten.

Geen hakken, niet binnen

Geen hakken, niet binnen © Isopix


Drie jaar geleden werd het festival overschaduwd door het hakkenschandaal. Enkele vrouwen mochten de rode loper van het Palais des Festivals tijdens de première van de film Carol naar verluidt niet op, omdat ze geen hakken droegen. De organisatoren ontkenden het gerucht in alle toonaarden, maar het bleef hardnekkig de ronde doen. Emily Blunt uitte haar verontwaardiging: ‘Iedereen zou platte schoenen moeten dragen’, liet de nochtans hooggehakte Blunt weten. Echt pijnlijk werd het toen filmproducente Valeria Richter werd aangesproken op haar platte schoenen, terwijl ze die droeg omdat er een stuk van haar voet werd geamputeerd.


Excuses na kus op de kaak

Excuses na kus op de kaak © Isopix

In 2014 werd er in Iran ziedend gereageerd nadat actrice Leila Hatami voorzitter Gilles Jacob een kus op de wang gaf. De viceminister van Cultuur van het land ontstak in een Iraanse colère: ‘De Iraanse vrouw is het symbool van kuisheid en onschuld’, orakelde de man, waarna hij de daad van Hatami als ‘ongepast’ betitelde. Tot overmaat van ramp pleitte een groep vrouwelijke studenten voor een straf met zweepslagen. Dat gebeurde niet, maar de actrice boog wel nederig het hoofd en excuseerde zich: ’Het spijt me ontzettend dat ik sommige mensen heb gekwetst’, reageerde ze.

Het Madonna-moment

Het Madonna-moment


Elke celeb droomt ervan om een statement te maken op de rode loper in de Zuid-Franse stad. ‘En wie kan dat beter dan ik’, dacht Madonna toen ze in 1991 voor het oog van de camera’s wat textiel weggooide en haar legendarische puntbeha showde, waarop de fototoestellen aan een flitsmarathon begonnen.



Zin in een filmpje? Druk op de On demand-knop van je afstandsbediening en grasduin in het uitgebreide aanbod van de Op aanvraag-catalogus op Proximus TV!
 

Dit artikel maakt mij
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Lees ook