Zijn dit de slechtste sequels uit de filmgeschiedenis?

Steven Spielberg vroeg Sean Connery ongeveer een decennium geleden of hij zijn pensioen niet even wilde uitstellen. Of hij het zag zitten om nog een keertje op te draven als ‘vader van’ in 'Indiana Jones And The Kingdom Of The Crystal Skull'. Connery weigerde categoriek, en dat was misschien wel een wijze beslissing.

Zijn dit de slechtste sequels uit de filmgeschiedenis? © Isopix


Volgens menig bioscoopbezoeker was de film dan ook niet om aan te zien, en ontbrak het aan zowat alle elementen die de voorgaande episodes het bekijken meer dan waard maakten. Overdadige speciale effecten zoals vleesetende mieren waaraan je iets te veel zag dat ze linea recta uit de computer kwamen, een onsamenhangend verhaal over de Russen, kristallen schedels en buitenaardse wezens en een onnodig en slaapverwekkend zijsprongetje naar de oude liefde van Jones en haar zoon lieten de doorsnee kijker ontgoocheld achter. Al is het origineel nog zo sterk, soms lijkt de vervolgfilm nergens naar. Nog enkele pijnlijke voorbeelden!

American Psycho 2

American Psycho 2


Christian Bale speelde een dijk van een rol als Patrick Bateman in American Psycho, een verfilming van het gelijknamige boek van Brett Easton Ellis. Patrick is een bankier met een verborgen kant: bij wijze van vrijetijdsbesteding pleegt hij gruwelijke moorden. Dat schreeuwde om een vervolg, maar The Girl Who Wouldn’t Die was oorspronkelijk zelfs geen sequel op American Psycho. Bij filmmaatschappij Lions Gate Films kwamen ze echter op het lumineuze idee om de film American Psycho 2 te noemen. De rechten op die titel hadden ze toch binnen, en op eigen kracht zou de thriller wellicht een flop worden. Rachael Newman, de centrale figuur die haar moordlust niet onder controle krijgt, vertoonde volgens de makers nogal wat overeenkomsten met Bateman. De slogan Angrier, deadlier, sexier, die op de filmaffiches prijkte, was reeds een onheilspellend voorteken van slechte smaak. De scène waarin hoofdrolspeelster Mila Kunis een man wurgt met een condoom werd slechts één van de talloze dieptepunten in dit vehikel.

Star Wars Episode I: The Phantom Menace

Star Wars Episode I: The Phantom Menace © Isopix

Star Wars Episode I: The Phantom Menace is door de kijkers van de Amerikaanse kabelzender E! verkozen tot de slechtste sequel ooit. Volgens zij die als hobby wel eens muggen plegen te ziften, kan dat niet kloppen: het is namelijk een prequel, en geen sequel. Wat er ook van zij: ondanks de indrukwekkende decors concludeerden filmcritici eensluidend dat de acteerprestaties ver beneden de maat bleven. Zelfs grote namen als Liam Neeson en Ewan McGregor kregen soms zo’n knullige dialogen voor de kiezen dat het een beetje beschamend overkwam. Bovendien ontbrak het de prent aan vaart: het eigenlijke doel was de personages introduceren, en hun voorgeschiedenis uitleggen.

Basic Instinct 2

Basic Instinct 2 © Isopix


Er werd jarenlang onderhandeld over een vervolg op Basic Instinct, dat er uiteindelijk twaalf jaar geleden kwam. Michael Douglas wilde niet meer meedoen, en naar verluidt zou de sequel zo lang op zich hebben laten wachten omdat Sharon Stone niet meer naakte wilde gaan. Uiteindelijk werd ook een groepsseksscène uit de film gehaald, uit schrik voor de iets preutsere Amerikaanse bioscoopbonzen. Maar zo schitterend geacteerd en spannend als de eerste film was, zo slecht was Basic Instinct 2. De recensenten moesten smakelijk lachen met de vertoning die Sharon weggaf en haar rol leverde haar een Razzie op voor slechtste actrice.

Batman & Robin

Batman & Robin © Photo News


‘Het was echt een klotefilm en ik acteerde ook nog slecht’, aldus George Clooney in 2011 over Batman & Robin, een film waarin hij 14 jaar eerder in de huid van de man met het vleermuizenpakje kroop. De actieprent, door veel fans beschouwd als het zwakke broertje van de franchise, betekende wel zijn definitieve doorbraak op het grote scherm. Al vanaf het begin kreeg Batman & Robin, waarin ook Uma Thurman acteerde, stevig de wind van voren van critici. Filmsite Empire riep ‘m uit tot slechtste film aller tijden: ‘Het synoniem voor het vermoorden van een filmreeks’, waren de vernietigde woorden die uit hun pen vloeiden.

Fifty Shades Darker

Fifty Shades Darker © Photo News


Soms is het eerste deel in een filmsaga al niet om vrolijk van te worden, en gaat het nadien alleen nog maar harder bergafwaarts. Ondanks het bedenkelijke niveau van de boeken en de eerste film, moest de Fifty Shades-winkel blijven draaien en werd ook de rest van de zwik verfilmd. Met resultaat: de bioscopen zaten vol met hen die zich de slappe soft-erotische saus lieten welgevallen. Maar een groot deel van de filmminnende bevolking vond al dat fraais in plaats van soft-erotisch pijnlijk lachwekkend, en kreeg bij het kijken de drang om het scherm met overrijpe tomaten te bekogelen. Hoofdrolspelers Dakota Johnson en Jamie Dornan kunnen nochtans wel acteren, als ze dat willen. Het tweede verfilmde werk van E.L. James leverde een Razzie voor slechtste sequel op.

Spider-Man 3

Spider-Man 3 © Isopix


In filmmiddens hoor je wel eens vertellen dat Sam Raimi tegelijk verantwoordelijk is voor de beste (Spider-Man 2) en slechtste Spider-Man-film (Spider-Man 3) uit de reeks. Na twee felgesmaakte en spannende actieprenten werden de verwachtingen voor het derde deel namelijk allesbehalve ingelost. De overdaad aan verhaallijnen en slechteriken maakten van de film een zootje ongeregeld: Peter Parker moest het tegelijkertijd opnemen tegen Harry Osborn, Sandman en Venom. Raimi gaf achteraf toe dat Venom hem werd opgedrongen door de productie. Ei zo na had Spider-Man 3 trouwens uit 2 delen bestaan, maar de scenarioschrijvers konden voor het eerste luik geen passende cliffhanger bedenken.

Sex And The City 2

Sex And The City 2 © Isopix


‘Ik heb nog nooit een film gezien die zo afstotelijk en deprimerend was en die zo’n wraakroepend beeld schetste van mensen die belachelijk rijk zijn’, schreef filmcriticus Mark Kermode over Sex And The City 2. De film is eigenlijk gewoon een afkooksel van het eerste deel, met veel gekakel, hippe feestjes, dure kleren en zonder noemenswaardig plot, met dat verschil dat het verhaal zich dit keer afspeelt op een warme vakantiebestemming. Sarah Jessica Parker en Kim Catrall zouden elkaar tegenwoordig het liefst de ogen uitpikken met hun stiletto’s, maar de samenwerking voor deze film spekte hun rekening wel aardig.
 

The Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation

The Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation © Isopix

The Texas Chainsaw Massacre is een legendarische horrorfilm uit de jaren ’70 over Leatherface, een moordenaar die z’n slachtoffers met een kettingzaag te lijf gaat. De film kreeg nog een aantal vervolgen, waarvan men The Texas Chainsaw Massacre: The Next Generation over het algemeen als het minst geslaagd beschouwt. Renée Zellweger praat niet graag over haar acteerprestatie, en de agent van Matthew McConaughey wilde de release van de film naar verluidt zelfs tegenhouden vanwege de ietwat lachwekkende rol van de acteur.

Jaws: The Revenge

Jaws: The Revenge © Photo News


Een vervolg maken op een cultfilm als Jaws was op zichzelf al een riskante onderneming. Toen Jaws 2 uitkwam waren de reacties al ronduit negatief, maar de rapen waren pas echt gaar toen het derde deel gereed was. Het resultaat was nog slechter dan velen vooraf hadden gevreesd: de acteerprestaties waren niet je dat, de haai kon in geen tijd honderden kilometers afleggen en brullen, en bepaalde gebeurtenissen vallen niet te rijmen met die uit de vorige twee films.

Dit artikel maakt mij
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Lees ook