'De Premier': een leuk gesprek met Koen De Bouw

Vanaf vandaag kun je in de bioscoop gaan kijken naar De Premier, de nieuwe film van Erik Van Looy. Lees hier ons interview met hoofdrolspeler Koen De Bouw!

'De Premier': een leuk gesprek met Koen De Bouw © Kinepolis Film Distribution


Langverwacht, maar eindelijk is het zo ver. Vijf jaar na ‘De Loft’ worden we getrakteerd op een nieuwe film van Erik Van Looy. ‘De Premier’ is vanaf 26 oktober overal te bekijken in de bioscoop.

Waarom je deze zeker zou moeten zien? Het is een echte thriller, vol actie en verrassende wendingen. Straffe kost, zegt de regisseur zelf.

De cast zit vol sterke acteurs. De hoofdrol is voor Koen De Bouw. Hij speelt de rol van de premier, in deze film die weliswaar géén politieke thriller is. Wij hadden een leuk gesprek met Koen!


Interview voor Proximus TV door P. N.


De Premier

De Premier © Kinepolis Film Distribution

Binnenkort zien we jou als premier in de nieuwe film van Erik Van Looy. Maar een politieke thriller is het niet. Hoe zou jij de film omschrijven?

“Wel, dat politieke mag je er – gek genoeg – aflaten, ook al heet de film ‘De Premier’. De premier is de eerste minister van een land en heeft dus een politieke functie. Maar een politieke film is het niet. Voor mij is ‘De Premier’ in de eerste plaats een film over mensen. Het politieke is eerder een skelet, een kader dat gebruikt wordt om een menselijk verhaal aan op te hangen, om menselijke emoties te laten zien.

Het verhaal dat we brengen in ‘De Premier’ is het verhaal van een mens wiens leven bedreigd wordt. Zijn leven, maar ook dat van zijn vrouw, zijn kinderen… Het is een echte thriller.”

Lunch met Yves Leterme

Lunch met Yves Leterme © KFD - Photonews

Je hebt wel gesproken met Yves Leterme, destijds de eerste minister. Wat heb je van hem opgestoken dat je kon gebruiken voor de film?

“Eigenlijk wou ik vooral dat de mens achter de premier zichtbaar was. We vormen ons een beeld van iemand op basis van wat we zien. Het beeld dat wij hebben van politici, is hoe die mensen zich gedragen op televisie, of in het journaal. Je ziet hun politieke standpunten, maar niet de mens. Het was dus voor mij wel belangrijk om met Yves Leterme aan tafel te zitten, iets te eten, en op een ontspannen manier kennis te maken.

De scenaristen hebben een aantal tips gekregen, over hoe het politieke leven in België zich afspeelt, een aantal wetmatigheden en de technische kant ervan. Voor mij was het vooral belangrijk dat hij zijn masker even aflegde, dat ik de mens achter de premier te zien kreeg.”

Deed hij dat ook?

“Ja ja, hij deed dat inderdaad. Het was een heel aangename middag, en daar kwam geen politiek aan te pas.”

Melancholie

Melancholie © Kinepolis Film Distribution

Je komt soms een beetje ongenaakbaar over, een donkere ziel … niet gemakkelijk te benaderen.

“Ik heb dat nog gehoord, maar soms heb je een beeld van mensen dat niet gebaseerd is op reële ervaringen. Ik heb dat ook wel eens, hoor. Soms word je bevestigd in die dwaze gedachten, maar hoe mooi is het als je vooroordelen ontkracht worden? Als je wat intenser contact maakt met iemand, en je merkt dat je binnenvalt in elkaars ziel, of elkaars hart. Dat zijn toch heel mooie momenten… Mensen ‘kennen’ mij natuurlijk via de rollen die ik speel, en mijn personages zijn vaak een beetje duister, mysterieus, raar of gek.”

Je personages zijn inderdaad vaak gekwelde zielen, of mensen met een donker kantje, of een hoekje af…

“Ik vind melancholie een heel mooi woord in de cinema. Een melancholische ziel, ik vind dat bijzonder. Het mooie is dat mensen hun eigen innerlijke wereld, hun eigen verhaal kunnen projecteren op een acteur. Want het gaat nooit over mij, het gaat altijd over het verhaal dat we vertellen. Het verhaal van een personage.”

Moeiteloos meesterschap

Moeiteloos meesterschap © Photonews


“Het is niet dat ik als acteur wil laten zien ‘kijk eens wat ik allemaal kan’. Het gaat niet om mijn kunstjes of technieken, het gaat om mijn personage in de context van een interessant verhaal. Als acteur probeer ik ten dienste te staan van dat verhaal.

Dat klinkt als hard werken, maar dat harde werk zie je niet…

“Het is niet de bedoeling dat je dat werk ziet, wel het resultaat. In de loop der tijd groei je natuurlijk in een soort van meesterschap, en dat betekent niet meer – maar ook niet minder – dan dat je je vak beheerst. Die ‘moeiteloosheid’ is een optelling van je ervaringen, van het meesterschap dat je ontwikkelt. Er zit veel oefening in, voor je die techniek beheerst, vooraleer je dat kan… Daar gaat heel veel werk aan vooraf.”

Laatjes

Laatjes © Kinepolis Film Distribution

Beschik je als acteur dan over een repertorium van laatjes die je opentrekt om een bepaald personage neer te zetten?

“De vergelijking met de laatjes is een goede vergelijking, die ik zelf ook wel eens maak. In het leven maak je dingen mee, je wordt ouder, je evolueert… Als je daar bewust in staat, kun je een techniek ontwikkelen om naar jezelf te kijken, om je eigen gedrag te observeren. Dat is trouwens niet alleen als acteur interessant om te doen.

Iedereen maakt mooie dingen en minder mooie dingen mee. Zodra je in staat bent om die te observeren, krijg je er meer controle over. Het is een lastig en moeilijk proces, en ik wil zeker niet beweren dat ik er altijd in slaag. Maar ik geloof wel dat het een techniek is die je kunt ontwikkelen. Het is in ieder geval een techniek die ik zelf toepas…

Zo leer je verschillende facetten van jezelf kennen. We zijn allemaal van vlees en bloed, en we zijn allemaal tot mooie én gruwelijke dingen in staat. Als acteur kun je daarmee aan de slag gaan, en af en toe eens een lelijke schuif opentrekken, of een heel mooie schuif, of combinaties daarvan. Zo bouw ik een personage op.

Vermoeiende personages

Vermoeiende personages © VRT

Je personage in ‘De Premier’ staat voortdurend onder druk. Is het niet heel vermoeiend om in zo’n personage te stappen en ’s avonds er weer uit te stappen?

“Het is niet gezegd dat je daar ’s avonds altijd zomaar uitstapt… Je moet dat wel doen natuurlijk, anders word je gek. Maar je leert ook technieken te ontwikkelen om daarmee om te gaan.

De Premier was vermoeiend door de constante dreiging. Het is een intensieve periode geweest, zeker … maar toch niet zo intensief als bijvoorbeeld ‘Professor T’. Daarin speel ik een man die smetvrees heeft, maar ook een autismestoornis. Dat weegt op een mens … en als je dat een beetje juist wil weergeven, moet je dat ook inhoudelijk meenemen.

Dat personage speelde ik van zeven uur ’s morgens tot zeven uur ’s avonds, maandenlang. Een zwaar proces, dat je niet zomaar loslaat. Daar komt nog bij dat het in het geval van Professor T. ook een creatief proces is. Door die smetvrees en het autisme ga je scènes creëren … het is niet alleen iets dat voorgeschreven staat in een script en dat ik dan uitvoer.

Op de set, als je in het personage zit, zie je jezelf zo dingen doen die je normaal niet zou doen. Je geeft een bepaalde invulling aan het personage en daar ga je mee aan de slag. Zo creëer je situaties, en dat maakt het mooi en interessant.

Humor

Humor © Kinepolis Film Distribution


“Op de set ben ik heel gefocust, maar ik kan dat ook loslaten. Ik maak bijvoorbeeld heel veel onnozele grappen, en ik kan daar zelfs heel vermoeiend in zijn. Dat is voor mij de voorwaarde om dat te kunnen volhouden, om de focus van die personages er te laten zijn. Ik kan dwaas doen op de set, maar als er ‘actie’ wordt geroepen, ben ik gefocust. Tot er ‘cut’ geroepen wordt, dan is het weer tijd voor onnozeliteiten."

Dat zijn toch heftige dagen, ook fysiek. Je personage krijgt bovendien ook nog eens klappen …

“Jazeker! Maar dat valt mee, als de tegenstander mij tenminste op de juiste manier – en volgens de instructies van de gevechtsinstructeur – in elkaar slaat. In de film duurt dat een paar seconden, maar zo’n scène neem je niet in een keer op.”

Sport je om in conditie te blijven?

“Ja, maar je moet je daar nu ook niet té veel bij voorstellen, hoor. Ik probeer mijn conditie te onderhouden, op mijn voeding te letten, gezond te bewegen. Maar zonder daarin te overdrijven…”

Erik Van Looy

Erik Van Looy © Photonews

Je hebt nu al heel vaak samengewerkt met Erik Van Looy. Zijn jullie vrienden?

“Werkvrienden, in ieder geval, maar het is niet zo dat we ’s avonds samen het uitgaansleven in duiken. Ik ben zelf niet zo’n uitgaanstype, maar ik ken Erik al heel lang.”

“Zijn eerste kortfilm, Yuppies, hebben we samen gedaan en dat is intussen vijfentwintig jaar geleden. Sindsdien heb ik meegespeeld in al zijn films, dat wil wel iets zeggen. Waarom dat zo is, zou je eens aan hem moeten vragen. Het zal zijn dat ik mijn tekst goed kan onthouden zeker? Op zijn minst!”

Verlanglijstje

Verlanglijstje © Photonews

Met welke regisseur of acteur zou jij graag nog eens samenwerken? Heb je een verlanglijstje?

“Ik begrijp die vraag heel goed, maar nee, eigenlijk heb ik geen lijstje. Soms vraagt men ook wel eens welke rol ik ooit nog zou willen spelen, maar ik ben ervan overtuigd dat het omgekeerd werkt, dat een rol of een verhaal jou opzoekt. Een project komt nooit zomaar in je leven, daar is altijd een reden voor. Ik wacht die reden graag af, bij wijze van spreken.”

Weet je altijd meteen waarom een verhaal je opzoekt?

“Ik ben altijd heel benieuwd, maar nee. Vaak weet ik het op het moment zelf nog niet en dringt het pas achteraf door: ‘Ah ja, daarom heb ik dat gespeeld, of dat had ik te leren, of dat moest ik kwijt, …’ Ik vind het heel interessant om dat te zien.”

Amerika

Amerika © Amazon

Eind oktober vertrek je naar Amerika om er een vaste rol te gaan spelen in de tv-serie ‘The Last Tycoon’. Is dat ook iets dat naar jou toe gekomen is?

“Het is niet dat ik daar castings ben gaan doen of de deuren heb platgelopen. Jaren geleden werd ik eens gecontacteerd door een groot castingbureau, omdat ze werk van mij gezien hadden. Er zijn ook een paar kansen geweest die ik jammer genoeg aan me voorbij moest laten gaan omdat ik hier verplichtingen had.”
“Dit jaar kreeg ik het voorstel om auditie te doen voor ‘The Last Tycoon’. Ik heb dat gedaan omdat de pilootaflevering gedraaid werd in een periode die ik als vakantie had voorzien, en kreeg nadien het bericht dat de rol voor mij was. De pilootaflevering werd overigens heel positief onthaald, en dus zullen we binnenkort de serie gaan maken.”

Teken je dan voor één seizoen, of meteen langer?

“Je tekent standaard voor zes jaar, en die tijd moet je ook beschikbaar zijn. Ik ken geen enkele serie die zes jaar draait, maar het zouden natuurlijk meerdere seizoenen kunnen zijn. Ik hoop op één seizoen, maximaal twee. Dat zou voor mij ideaal zijn.”

Heb je er zin in?

“Ja, ik kijk er echt naar uit. De pilot werd gedraaid in februari, en ik vond het heel mooi om in die legendarische Paramount-studio’s te staan. Het is een belevenis, en spannend. Bovendien moet ik mezelf opnieuw bewijzen daar en dat is een uitdaging die ik als een cadeau heb aanvaard.

Wij wensen Koen alvast een mooie tijd in Amerika, en veel succes met ‘The Last Tycoon’!
Maar eerst: De Premier!

Interview door P. N. voor Proximus TV.

Win een duoticket voor De Premier!

Win een duoticket voor De Premier! © Photonews

Heb jij zin om Koen De Bouw te gaan bewonderen als Michel De Vreese, de premier die zijn dag een beetje anders ziet uitdraaien dan verwacht?

Doe mee met onze wedstrijd!

Dit artikel maakt mij
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0
  • 0

Lees ook